Það var alltaf hægt að sjá það á mér sem krakka hvenær ég væri orðinn þreyttur eða mál að pissa, þar sem einhverra hluta vegna urðu eyrun á mér alltaf rauð við þessar aðstæður. Innbyggt “pissuljós? ef svo má segja – sem hefur verið hrikalega þægilegt fyrir barnfóstrurnar sem fengu að leiða mig gegnum æskuárin.
Ég fann reyndar aldrei nein stórkostleg not fyrir þennan eiginleika minn, sem er frekar svekkjandi þar sem Rúdolf bjargaði jólunum með sínu rauðglóandi nefi hér forðum, eða svo segir sagan.

? dag virðist þetta hinsvegar hætt, eða í það minnsta hafa deyfst all svakalega – þannig að ekki næ ég að þróa ofurkrafta mína frekar á þessu sviði hér eftir, sem er ákveðin synd. Hefði verið flott ofurhetja með glóandi rauð eyru, stoppandi glæpamenn hægri vinstri sem þorðu ekki að taka áhættuna á því að þetta væru kannski ekki alvöru rauð ljós á gatnamótum.

Eru einhverjir fleiri þarna úti sem hafa vanþróaða ofurhetjukrafta, gagnlega eða gagnslausa? Ætli það séu einhver samtök sem geti hjálpað manni að takast á við áfallið að hafa misst kraftana?