Jæja, ég á víst að skila af mér pistli um 17. júní og alla þá vitleysu sem átti sér stað. Nú er ég almennt fyrir það að skrifa stutta texta sem taka á aðalatriðum án mikilla útúrdúra, en mér hefur verið gert það ljóst (hótanir um ofbeldi) að ég komist ekki upp með slíkt núna. Sit því á kaffihúsinu með góðan bolla af svörtu og tónlist í eyrunum, sjáum hvernig þetta fer.

Flestir telja sig vita hvers vegna okkur Íslendingum er svona annt um 17. júní, og kjósum að halda hann hátíðlegan með skrúðgöngum, candyflossi og dúndrandi al-íslensku fylleríi. Sú virðist þó ekki vera raunin. Afskaplega fáir virðast gera sér grein fyrir því að 17. júní er ekki bara afmælisdagur hennar móður minnar (bless her heart), og að á því herrans ári 1983 var haldin tvöföld athöfn í lítilli og afskaplega fallegri kirkju í Borgarfirði þennan dag. Ekki bara giftu foreldrar mínir sig heldur var ég einnig skírður og þannig tryggð eilífð vist í himnaríki, þótt ég hafi nú lítið fengið að segja um það á sínum tíma. Voðalega falleg athöfn þótt ég muni afskaplega takmarkað eftir henni enda ekki orðinn hálfs árs gamall, og á víst enn að hafa notað bleyjur (þótt það hafi aldrei verið sannað og ég neiti því harðlega). Hraðspólum 23 ár áfram og skoðum síðasta laugardag…

Kvöldið byrjaði rólega, góður kvöldmatur með fjölskyldunni í tilefni dagsins. Þrátt fyrir að hafa óskað bæði móður minni og föður til hamingju með afmæli og brúðkaupsafmæli fékk ég engar skírnarafmælisóskir fyrr en ég krafðist þess háróma og hótaði að sparka í hundinn. Ekki það að ég myndi nokkurntíman sparka í greyið, við þrír elstu bræðurnir höfum hingað til vanið okkur á það að níðast á elskulegri móður okkar (andlega, við matarborðið) og fjórða (og jafnframt yngsta) bróðurnum þegar vel stendur á okkur.
Rölti inn í herbergi eftir matinn og ætla í sakleysi mínu að heyra í fólki varðandi kvöldið, en sé að kötturinn minn (Köttur.is, bezt í heimi) liggur í makindum á rúminu mínu. Þar sem mér þykir afskaplega vænt um kvikindið leggst ég og klappa honum (hægt að gera tímunum saman, og á víst að vera gott fyrir heilsuna segja þeir). Þegar ég síst býst við því rís kötturinn upp á afturlappirnar, stekkur á mig og heldur tusku vættri í klóroformi fyrir vitum mér með þeim afleiðingum að ég steinrotast í einhvern góðan hálftíma og er afspyrnu úldinn þegar ég næ meðvitund aftur. Þegar kötturinn sér að ég er vaknaður lítur hann á mig afskaplega sakleysislega (puppy-eyes, sem er svindl þar sem hundurinn minn er með einkarétt á því!) og harðlega neitar að kannast nokkuð við glæpaverk sín yfirhöfuð aðspurður. Get samt ekki verið reiður við hann og klappa honum því bara, en fer öllu varlegra í þetta skiptið og forða mér snarlega þegar ég sé hann byrja að teygja sig eftir klútnum sínum. (Thats my story and Im sticking to it!)

Þar sem skírnarafmælisdagur minn er klárlega tilefni til fundar hjá Hinu Konunglega Siglingafjélagi, og ég vissi að Gunni væri í vinnunni (og þykist ekkert spenntur fyrir djammi, því þetta sé áramótasyndrome djamm), liggur beint við að heyra í Natta. Hann þykist vera sætur, sætari, Natti og ég kann ekki við að leiðrétta drenginn enda er hann almennt viðurkenndur sem mjög dætur drákur. Okkur þótti sérdeilis prýðileg hugmynd að byrja kvöldið með smá pool-móti, og er því ákveðið að boða Ármann og Markús á Hverfisgötuna. Hafði hitt á þá fyrr um daginn þar sem þeir voru að forðast að vinna vinnuna sína (eins og venjulega, góðir starfskraftar) með því að fela sig fyrir viðskiptavinum og samstarfsmönnum. Gluggaversluðum við aðeins fyrst þeir þóttust ekki þurfa að vinna (Nei, við erum bara að skoða) og spáðum í hvað væri í neðstu skúffunum hér og þar. Anyway, það var komið kvöld rétt áðan – aftur þangað…
Pool hæfileikar okkar eru óumdeildir, eða skortur þar á öllu heldur. Ef það hefði eitthvað með hæfileika að gera að ég slysast stundum til að vinna manninn sem er með poolborð í stofunni hjá sér væri ég afskaplega ánægður. Við Ármann settum nýtt norðurlandamet í fjölda skota án þess að kúla færi ofan í, góður árangur þar. Algjörar hetjur. (Staðan 1-1)

Þar sem Gunni hafði tekið til við að vera gáfaði mongólítinn og labba um nakinn þegar hann kom heim var ákveðið að ekki skyldi halda partý, sem varð að afskaplega fámennu en góðmennu ekkipartýi. Natti fær stig fyrir sögu kvöldsins sem snérist um að ónefndur Egill hafði ætlað sér að næla í stúlku en endað með móður hennar (sem var þriggja barna móðir og nýorðin ekkja), og hafði vaknað daginn eftir við það að 5 ára gamalt barn næturgagnsins hafði labbað inn til þeirra. Þetta átti að hafa gerst á sjúkraheimili. Í herberginu við hliðiná stúlkunni sem hann hafði miðað á. Maðurinn er algjörlega in a league of his own.

Ákveðið var að hlusta á Gunna (nokkuð sem er almennt óráðlegt) og fara í drykkjuleik sem hann kallaði “Burnout – Extreme Edition”. Fólst það í því að drengurinn spilaði Burnout á Xboxinu sínu, en ólíkt venjulegu tveggja manna útgáfunni sem felst í því að allir nema sigurvegarinn í hverri umferð taka skot þurftu allir nema hann að taka sopa þegar hann náði að klessukeyra andstæðing – og ef hann slysaðist til að klessukeyra sjálfan sig þurfti hann að drekka. Þessi leikur gengur rooosalega hratt fyrir sig og er ekki góð hugmynd ef þú ætlar að tala í símann um leið. Veit ekki hvort Gunni eða við séum meiri asnar, við fyrir að fallast á þetta eða hann fyrir að stinga upp á þessu. Gunni er semsagt góður í Burnout og endaði edrú.
Andrea Nattavinkona mætti á svæðið og furðaði sig mjög á því af hverju sófarnir væru fullir af enn fyllri strákum sem væru hlæjandi eins og geðsjúklingar að öðru hverju orði – enda held ég að samræðurnar hefðu farið framhjá flestum sem ekki hefðu verið hluti af þeim frá upphafi. Kom í ljós að Andrea hafði ekki hitt Magga, en sá í gegnum Ármann. (Staðan 2-1 fyrir mér)

Tímasetning skiptir öllu máli, gott dæmi um slæma tímasetningu eru smsin sem Ármann fékk send þegar hann var kominn það vel í glas að allt var fyndið sama hversu vitlaust það væri. Það var semsagt eitthvað lítið dýr sem vildi fá hann sem næturgagn og ítrekaði við hann hvort hann væri ekki að fara að koma. Svarið var eitthvað á þá leiðina að; “ég er að koma, ég er alveg að koma, ooooh ég er að koma! jæja, ég er búinn að koma, heyri í þér á morgun”. Þar sem við vorum á sneplunum var þetta alveg hrikalega fyndið, en ég held eftir á að hyggja að stelpan hafi ekki haft jafn gaman að þessu og við. (Ármann jafnar, 2-2)

Gunni sýndi öllu meiri takta og skrapp út að hitta vinkonu sína, og varð þar af leiðandi sjálfkrafa skotspónn allra brandara og umræðu sökum fjarveru. Mikið var pælt í því hvort hann sæist aftur þetta kvöldið, og komumst við að þeirri niðurstöðu að hann gæti ekki verið svo kjánalegur að koma heim með stelpuna vitandi að við værum þar fyrir í þessu líka skemmtilega (að okkur fannst) ástandi og skapi. Ármann stakk samt upp á því að við myndum öll fela okkur undir rúminu hans og koma með framíköll þegar hátíðin stæði sem hæst, og þá með nafninu Andrea. Svipurinn á honum var óborganlegur þegar hann komst að því að vinkona Natta (sem hafði verið þarna í góðan hálftíma og hann hafði kynnt sig fyrir formlega) héti einmitt því nafni. (Ármann skorar sjálfsmark, 3-2 fyrir mér.)
Fyrst ekki var tekið vel í það að liggja undir rúmi í óákveðinn tíma upp á það að Gunni kæmi -kannski- aftur svo við gætum tekið lélegan brandara á hans kostnað datt Ármanni í hug að það væri brilliant hugmynd að við stæðum allir við dyrnar sem móttökunefnd, berir að neðan. Aftur ekki tekið vel í hugmyndina. Skrýtið. (Ármann rangstæður, staðan ennþá 3-2)
Natti benti Ármanni réttilega á það að Gunni væri alls ekki svo vitlaus að láta sér detta til hugar að koma aftur á Hverfisgötuna og frekari pælingar um hrekki væru því kjánalegar. Dyrnar opnast. Gunni labbar inn. Við pissum næstum því á okkur úr hlátri. Okkur til varnar þá vorum við fyrir með krampa í kinnum og magaverki af hlátri, og í annarlegu ástandi.

Ármann var þó harðákveðinn í að fá að bera sig og tók því á móti Aldísi, Brynju og Gísla með berum bossa í dyragættinni þegar þau bættust í hópinn – við misjafna hrinfingu þeirra. (Þetta er maðurinn sem fór úr buxunum fyrir 200kr í partýi, og hefur verið myndaður nakinn í kúrekastígvélum í Laugardalslaug)
Hann hélt síðan áfram að vera skemmtilega vitlaus og fullur, og náði að læsa sig úti á svölum með Aldísi. Það komst ekki upp fyrr en hann hafði gefist upp á að ná að brjóta upp hurðina og greip til þess ráðs að hringja í mig laumulega til að fá mig til að bjarga sér. Meiri apinn. (4-2 fyrir Magga!)

Þegar loksins var ákveðið að halda niður í bæ kom í ljós að Markús átti við merkilegt vandamál að stríða. Hann var með nýopnaðan bjór í myndarlegu glasi og kunni ekki við að rölta með það niður í bæ, og ekki gat hann skilið bjórinn sinn eftir ódrukkinn. Ákvað hann því af sinni alkunnu snilld að tæma klakafötuna og nýta hana sem “Víking ferðaglas“. Ármann átti aftur á móti tvo bjóra eftir í forláta pappakassa og vildi síst af öllu skilja við þá. Aldrei áður hefur maður reynt að smygla bjórkassa inn á skemmtistað, innan á sér. Náðist á mynd. (Ármann minnkar muninn, 4-3)
Þegar komið var upp á Laugarveg kom í ljós að Markús hafði náð að skapa sér nýtt vandamál, hann náði alls ekki að drekka úr fötunni á ferð og varð því að taka á sprett með reglulegu millibili til að ná nægilegu forskoti á okkur hin til að geta fengið sér sopa meðan við náðum honum.

Knútsi og EValdís fundu okkur eftir að hafa fylgt leiðbeiningum (góðum!) frá Ara í Ögri til Pravda til Nonnabita til Glaumbars. Dönsuðum af okkur lappirnar (EValdís kemst á Topp 10 yfir skemmtilega dansfélaga, góður árangur þar) þótt Knútsi hafi eytt dágóðum tíma á gólfinu leitandi að kortinu fyrir frúna. Kom í ljós að Natti var með það eftir að einhver (hmmm?) skildi það eftir á barborðinu. Af manneskju sem vinnur á skemmtistað að vera er hún rosalega slök í að fá þjónustu.
Enduðum kvöldið á Hlölla, þar sem afskaplega leiðinlegur Þjóðverji reyndi að troða á mig klinki og fá mig til að kaupa bát fyrir sig. Skyndilega kunni ég enga ensku (maðurinn var mjög hissa á að hitta Íslending sem kunni ekki stakt orð í því tungumáli) og hann gat með engu móti gert sig skiljanlegan á frönsku. Ekki það að franskan hefði gert nein kraftaverk fyrir hann, þar sem ég skil varla stakt orð í tungumálinu. Hleypti honum þó í röðina þannig að maður var ekki al-slæmur. Endaði á góðu sófaspjalli til 8 um morguninn, afskaplega gott djamm. Þakka pent fyrir mig.

In other news
- Aldís man ekkert eftir kvöldinu. Ekkert.
- Dabbi dgh á líka Communist Party, góður þar
- Gunni kom heim, skilur ekki af hverju það var fyndið. Honum var nær að fara!
- Kvikindið er kominn með mullet, eins gott að þetta nýja mash-up hans sé gott…
- Ása og Kollý ætla ekki á Typpatal, Ása segir að sér finnist leiðinlegt að tala við typpi
- Hrafnhildur vill meina að hún sé ekki norn, ég er ekki sannfærður
- Ég vinn Ármann, lokatölur 4-3
- Það er lítil kona búin að gróðursetja tré sem er tvöfalt stærri en hún fyrir utan gluggann meðan ég var að skrifa þetta.
- Ég er farinn heim að lesa skaðabótarétt, meiri vitleysan að taka sumarönn…